«بی قرار»

طلوع آمدنت را به غروب رفتنت متصل کن تا تمام روز را به یادت باشم

من مانده ام وتو،تویی که نمی شناسمت

بودنت را تاب ندارم آنگونه که باید

و نبودنت بی قرارم کرده است

شاید این گمشده پرنیاز

خودم باشم برای خودم

همان که سالها زیر بار سنگین چشمهایم

پنهانش کرده بودم

من تمام روز را با تو هستم بی آنکه بدانم که هستی ات،هست م می کند یا نیست.