گذشته
حال
اینده
همیشه به شکلی غم انگیز به گذشته متصلیم و حسرت روزهای از دست رفته را بر دوش می کشیم و چه بارسنگینی دارد حجم تحمل روزهای رفته بر باد
و همیشه منتظر اینده ای هستیم که گذشته مارا تکرار نکند و همواره از ترس تکرار بار سنگین گذشته...حالمان را فراموش که هیچ در گذشته و اضطراب اینده محو و نابود می کنیم
این غم انگیز ترین سرود زندگیست و یک هارمونی تکراری در ذهن این روزهایمان ایجاد می کند
بدتر از همه این است که ما در زنده ماندن دچار روزمره گی شده ایم
ای کاش طعم زندگی در زمان حال را به گونه ای مزه کنیم که با حسرت گذشته و اضطراب اینده ان را به کاممان تلخ نکنیم.
برچسب:
نویسنده: حامد کاشانی